Bayram tatiline gölge düştü

Dokuz günlük bayram tatili geldi, geçti. Ne çabuk…

Zaten işe kolay kolay adapte olamayacağımı biliyordum, nitekim öyle oldu. Sadece ben değil, herkesin aynı zorluğu yaşadığını fark ettim.

Benim bayram tatilim, 2 günlük Çeşme kaçamağı dışında hep İzmir’de evde dinlenerek, arkadaşlarla kalabalık film seansları düzenleyerek, çalışmadığımız zamanlarda Pazar sabahları gittiğimiz kahvaltı mekanlarının tadını çıkararak, bir akşam rakı-balık, bir akşam dans derken çok güzel ve dolu dolu geçti. Read more

Ön bayram tatili

Geçtiğimiz hafta inanılmazdı benim için. Güneş, deniz, eğlence, dans… Hepsinin bir arada olduğu, bitmesini hiç istemediğim günler geçirdim.

Yıllık iznimi kapsayan bu dönemde ilk durağım Kıbrıs oldu. (Yine mi Kıbrıs dediğinizi duyar gibiyim) Ama bu sefer amaç farklıydı. Bu sene üçüncüsü düzenlenen Salsa Jam’di beni Kıbrıs’a sürükleyen. Malpas Otel’in ev sahipliği yaptığı organizasyona yurt dışından birçok ünlü dansçı katıldı. Danslarını izlerken büyülendiğiniz bu insanlardan ders alabilmek benim için çok büyük bir şanstı. Bu sebeple bitmesini hiç istemedim. Her şeyin bir sonu var tabii ama bu organizasyonun da seneye dördüncüsü var.  Read more

Bu sonbahar rengarenk

Eylül çocuğu olduğum için sonbaharı çok severim. Ama küresel ısınma bu kadar etkisini göstermeden önceki sonbaharı.

Eskiden sonbahar deyince aklıma, sarararak kendini ağaçlardan aşağı bırakan turuncu yapraklar, birden bastıran yağmurlar, arada sırada güneşin önünü kapatan bulutlar gelirdi. Read more

Hoş geldin “Ramazan”

Her pazartesi aynı şeyleri yaşadığımı fark ettim.

Bilgisayar başında bir yandan maillerle boğuşurken, bir yandan da telefonları cevaplıyorum. Telefondaki sesler çok tanıdık. İlk önce gezi sayfalarımızın yazarı Oya Corsini oluyor karşıdaki ses…

Tüm tatlığıyla “İyi haftalar Merih’ciğim” diyor.

Bu hafta Yunan Adaları’nı yazdım, mailimi aldın mı? Read more

Hoş geldin “ramazan” yine bekleriz “yaz”

Yazın gelişinin müjdesini verdiğim günleri dün gibi hatırlıyorum. Alaçatı sokakları cıvıl cıvıl, Çeşme geceleri kıpır kıpır diye diye sadece fotoğraf karelerinde hatırladığım bir yaz geçirdim.

Yazın bitişi bu sene herkes için ani oldu aslında. Okulların erken başlaması, Ramazan’ın gelişi yazlıkların bir anda boşalmasının ana sebepleri tabiî. Bu sebepler de bize ek dergi çıkarmak için bahane: Önce Diva Çocuk, ardından Diva İftar Sofraları.

Günlük hayatın akışında size yardımcı olabilecek ne varsa Diva’da. Hele bu sayımızdaki ek ile bu Ramazan iftar sofralarınız renklenecek.

Otellerin baş aşçılarından en özel tarifler, iftar yemekleri için en güzel restoranlar, Ramazan’da sağlıklı beslenmenin yolları… Hepsi bu ekin içinde… Keyifli okumanızı dilerim. Ama artık deniz kenarında güneşlenirken değil, çiseleyen yağmurun huzur veren sesiyle, uzun zamandır solumadığımız toprak kokusuyla keyfini çıkarın Diva’nın. Read more

Fuarda nostalji

İzmir Enternasyonel Fuarı kapılarını 77. kez açtı. Törenlerle, kutlamalarla, konserlerle, danslarla…
Adı ne zaman geçse eski zamanlarını yaşayanların yüzünde bir burukluk oluşturan ve o zamanlardaki hali anlatılmaya başlanan iki şey biliyorum. Biri bayramlar, biri de İzmir Fuarı.
Gelenek ve göreneklerin bir başka yaşandığı eski bayramlar gibi bir zamanlar fuarı oluşturan temel unsurlar da kimlik değiştirdi. Read more

Evlilik çılgınlığı

Evli olmadığım için mi bana batıyor, her yaz bu kadar düğün olur muydu, yoksa bu yaz herkesin evlenesi mi tuttu???

Henüz evlenmek istemiyorum diyen ben, kıskanıyor muyum yoksa?

Hayır sanmıyorum. Read more

Dostlarıma

Aşk kadar özlenen, hep zamanla ölçülen ilişkinin adıdır dostluk… Dost edinmek için kural yoktur, ne erdem, ne para, ne güzellik!

Bu kadar kuralsız bir ilişkidir dostluk aslında. Bunun yanında bulması da bir o kadar güç. Read more

Kıbrıs fatihi

Bu sene bana tatil yolları hep Kıbrıs’a doğru…

Eee tabi orda bir temsilcilik olunca, bir de en iyi şekilde ağırlanacağımı bilince, hiç tereddütsüz düşüyorum yollara. (Ki geçen sefer “Ben bu uçağa bir daha binmem” dediğim halde) Read more

Başıma gelmez dememeli

Şu kahramanlık öykülerine hastayım… Kim kendini, hayatını, geleceğini hiçe sayıp, hiç tanımadığı, bilmediği insanların uğruna tehlikeye atar ki?

Ya günümüz yaşantısı bu öykülerin yaşanması için fazla modern ya da bende güven adına hiçbir şey kalmadı insanlara karşı…

Nereden bilebilirim ki, ben onlar için en doğruyu yaptığımda sırtımdan vurulmayacağımı? Read more