Dostlarıma

AÅŸk kadar özlenen, hep zamanla ölçülen iliÅŸkinin adıdır dostluk… Dost edinmek için kural yoktur, ne erdem, ne para, ne güzellik!

Bu kadar kuralsız bir ilişkidir dostluk aslında. Bunun yanında bulması da bir o kadar güç.

İki kişi beraber oturup, hiçbir şey konuşmayıp yine de güzel vakit geçirmektir dostluk. 

Bir camdır dostluk. Tek taraflı bir ayna değildir. İnsanın kendisini görmesinin, karşısındakini görmesine engel olmadığı bir cam.

Dostluk; anlayabilmektir en baÅŸta.

Size en ters gelen düşüncelerini bile pür dikkat dinleyebilmek.

Güvenmektir sonra.

Yanında delice sarhoş olsanız da başınıza en ufak bir şey gelmeyeceğinden emin olabilmek.

Çıkarsız olabilmektir.

Yaptıklarınızın ve yaptıklarının çetelesini tutmadan, en ufak bir ikileme düşmeden, bir olabilmektir.

Alışmaktır da.

İyi bir haber aldığınızda, hemen arayıp haber vermek için dayanılmaz bir istek duymaktır.

Kabullenmektir de biraz.

Olmasını istediğiniz gibi değil, olduğu gibi.

Çok ama çok sevebilmektir.

Kendinizi sever gibi, kedinizi sever gibi deÄŸil.

Çok zordur gerçek dostluk ilk başlarda. Ama zamanla yıllanmış şaraplara benzemeye başlar; keyifli, kaliteli, özel, paha biçilemez…

Ben dostlarımı,

ne kalbimle, ne de aklımla severim.

olur ya…!

kalp durur, akıl unutur.

Ben dostlarımı,

ruhumla severim.

O ne durur, ne de unutur.               

Mevlana

Â